Als gevolg van een nieuwe kijk op het beeldverhaal, plaatsen de kranten meer en meer strips. Natuurlijk vormen de buitenlandse producties de hoofdmoot, maar ook de Nederlandse auteurs vinden hun weg naar de krantenkolommen. Een belangrijke producent blijft de Toonder Studio's, die met producties als 'Tom Poes', 'Panda', 'Kappie' en 'Hollewijn' al een vast lezerspubliek aan zich had weten te binden. Veel van de strips uit deze periode kunnen ons veel vertellen over de tijdgeest van de jaren '70.

De Toonder studio's brengen onder andere 'Horre, Harm en Hella', waarin relatief nieuwe verschijnselen als demonstraties aan de kaak worden gesteld. Deze strip verschijnt vanaf 1968 in de krant en wordt geschreven door Andries Brandt en Patty Klein.

De strip wordt aanvankelijk getekend door de Spaanse studiotekenaar Juan Escandell, maar door de tegenvallende kwaliteit worden al gauw Nederlandse tekenaars aan het werk gezet, zoals Thé Tjongh Khing, Jan van Haasteren en Georges Mazure. Opmerkelijk is dat de schrijvers zelf jarenlang hebben gedacht dat Escandell een Engelse tekenaar was met de naam S. Candell. Het contact met de tekenaar verliep kennelijk via een Brits agentschap, waarbij veel Spaanse auteurs aangesloten waren.

Georges Mazure bracht met zijn criminologe 'Myra van Dijk' het eerste bloot in de Nederlandse krantenstrip. De immer in hotpants gehulde speurdster deed menig mannenhart sneller kloppen.

De Fabeltjeskrant was een ongekend populair televisiefenomeen. Oorspronkelijk bedoeld voor de kleinste kijkertjes (en altijd eindigend met de vaste leuze "Oogjes dicht en snaveltjes toe"), werd deze poppenserie meer en meer een rage onder een ouder publiek. Naast grammofoonplaten, sleutelhangers en zelfs een eigen tijdschrift, kende de serie ook enige tijd een krantenstrip van de hand van Lex Overeijnder. Een andere krantenstrip van deze tekenaar uit de jaren '70 is 'De Gabbers'.

'De Goeroe' is een samenwerkingsverband tussen Marten en Eiso Toonder en de Ierse tekenaar Peter Hoye, die het gezamenlijke signatuur Peter Abel gebruikten. De strip verscheen in De Telegraaf. Het was voor de Nederlanders leuk om vanuit Ierland weer eens iets te horen van de oude Toonder!

'Appie Happie', de balloonstrip van Dik Bruynesteyn, die vanaf 1970 in onder andere Het Parool zijn sporte avonturen beleefde, steekt de draak met alle heilige huisjes en uitwassen die het voetbalfenomeen meebrengt. Ook het verschijnsel om iedere winkel een boetiek te noemen (men had destijds kaasboetieks en broodboetieks) werd in zijn strip aan de kaak gesteld.

In Het Vrije Volk stond aan het begin van de jaren '70 de strip 'Dol en Mina' van Nel van Beek-van Koten, waarin zout werd gewreven in alle maatschappelijke wonden. De vrouwenemancipatie, het slopen van oude wijken voor bankgebouwen, militaire terreinen in plaats van speeltuinen, alles werd door Nel aan de kaak gesteld. Uit dikker hout is in de stripwereld nooit een plank gezaagd.