Haak In was het weekblad van de 'Leeuwenzegel Haak In Club' en voorloper van Prins Leo en Leeuwenzegelpost, die werden uitgegeven door Brinkers Margarinefabrieken. Het bevatte fraai getekende en gekleurde tekststrips van onder andere Henk Albers, Friso Henstra en J.H. van Faassen.

Het blad werd gratis verstrekt bij uitbaters die de margarine verkochten. Ook Duitsland en België kenden hun eigen Haak In bladen.

Haak In bevatte, behalve verhalen en strips, ook een puzzelrubriek, genaamd 'De Grabbelton van Oom Leo'. Deze zeer beminnelijk klinkende oom verzorgde verschillende zoekplaatjes, knutseltips en doolhofprijsvragen. In vakantietijd werd de rubriek aan een andere 'oom' overgedragen:

"Volgende week gaat Oom Leo gedurende enige tijd op reis en hierdoor kan hij niet meer de puzzles, raadsels en knutselkarweitjes verzorgen. Dit werk gaat nu een andere Oom doen en ik weet zeker, dat je bij hem net zo goed je best zult doen als tot dusver. Natuurlijk zul je nog wel eens van mij horen. Doe allemaal je best op school, wees lief voor je broertjes en zusjes en ontvang allemaal de groeten van je
Oom Leo"

De Dikkie Dapper Krant verscheen van 1950 tot 1955 als wekelijks bijblad van Vizier. Deze voortzetting van Jeugdland bevatte strips als 'Dikkie Dapper' (door Bram Ohm) en 'Chi-Pek-We' (door Anne Auke Tadema).

Tombola was een gratis bijlage van de Libelle en bevatte verhalen, spelletjes en strips, onder andere van Piet Jansen en Henk Alleman. De teksten werden voornamelijk verzorgd door Toon Kortooms. Hij schreef strips als 'Tom en Bola' (getekend door Piet Jansen) en 'Doctor Davis' (getekend door Henk Alleman). Verder bevatte het blaadje ook geïmporteerde strips. In 1954 werd het vervangen door Sjors.

"Héél groot nieuws!!! Tombola verdwijnt... Sjors verschijnt!

Ja, wrijf je ogen maar eens uit! Het staat er echt: Tombola verdwijnt! Maar er staat óók: Sjors verschijnt!
Wat is Sjors? Ik zal het jullie gauw vertellen. Eerlijk gezegd, Tombola werd altijd en door iedereen een beetje te dun gevonden; je had het zo gauw uit. Om jullie veel méér te kunnen geven, nog méér te laten smullen van boeiende verhalen, aardige platen, foto's, prijsvragen, puzzles, knutselwerk en noem maar op, wat je graag wilt... gaan we van nu af een heel nieuw blad maken, dat Sjors zal heten en in de plaats van Tombola komt. En het krijgt maar liefst tweeëndertig bladzijden! Hoor je dat? Tweeëndertig bladzijden, groot formaat, dus viermaal zoveel als Tombola. Ja, het wordt een écht groot blad, gedrukt met kleuren. Is dat even wat! Je zult trots op Sjors zijn, dat beloven we jullie!
Maar nu moet je eens even luisteren. Tombola kreeg je, omdat je moeder Libelle las, altijd gratis. Libelle wordt nu echter zelf veel dikker en je zult wel begrijpen, dat we dan zo'n schitterend blad als Sjors - waar jullie allemaal op af zult vliegen - onmogelijk helemaal voor niets kunnen geven. Dat bestaat eenvoudig niet. "Dan zal het wel te duur zijn," hoor ik sommigen van jullie mompelen. O nee, die gezonde, dikke Sjors kost maar.... twaalf centen per nummer, omdat je moeder geabonneerd is op Libelle. Losse nummers moeten namelijk een kwartje kosten.
Wij weten heel zeker, dat jullie allemaal Sjors met een luid hoera zult binnenhalen en stevige vrienden met hem zult worden. En ga het grote nieuws nu maar gauw aan je vrienden of vriendinnen vertellen!"

Olidin was een jeugdblad, uitgegeven door oliemaatschappij Shell en vormgegeven door reclamebureau Van Maanen in Amsterdam. Het bevatte strips, verhalen en puzzels. Het werd opgericht in 1956. Behalve strips van buitenlandse origine, zoals 'Davy Crocket', werd er ook werk van Nederlandse tekenaars geplaatst. Friso Henstra tekende 'Olidin, Piet Wijn tekende 'Dick Durfal', H.G. Kresse 'Pim en de Venusman', Dick Vlottes 'Senmoet de Egyptenaar' en in 1959 treffen we 'Tommy' van Jan Kruis aan, een realistische cowboystrip geïnspireerd op 'Jerry Spring' van Jijé.

Behalve de nodige reclame voor Shell ("Goed nieuws! Ook dit jaar komt er weer een veel gevraagde verrassing, namelijk een SHELL JUNIOR CLUB FIETSWIMPELTJE"!) verzorgde het blad de sociale rubriek 'Wie schrijft aan een ziek clublid?', een kaartenactie om de jarige koningin te feliciteren en allerlei speciale aanbiedingen die met de Shell Junior Clubkaart konden worden verkregen, zoals korting op verschillende musea en pretparken (voor 90 cent naar de Efteling!). Ook werd er in de zomer een speciaal Shell Junior Club Zomerkamp georganiseerd.

Olidin verscheen in een prachtig groot formaat, met mooie strips in kleur. Vanaf 1960 werd het formaat verkleind ("handiger") en hoewel er meer bladzijden kwamen, werden de strips, behalve die op de omslag, voortaan in zwart-wit gedrukt.

Koffie- en theefabrikant Kahrel kwam met een eigen stripblaadje genaamd Kahrel's Stripblad - hierin werden alleen buitenlandse strips afgedrukt, onder andere de 'Katzenjammer Kids', die we al eerder in het Nederlands tegenkwamen onder de naam 'Jongens van Stavast', dit keer vertaald als 'Kapitein Bulder en de Belhamels'.

Ook door de Annalen der Heilige Kindsheid werd een tijdschrift voor de jeugd uitgegeven, De Kleine Apostel. Naast de goede werken die de paters over de gehele wereld voor de negers en andere heidenen verrichten, was er plaats voor enkele stripverhalen. Bovenstaande cover is van de hand van Piet Broos, die ook vele illustraties voor het blad vervaardigde.

Naast avonturen als 'De Groene Hond - een missieverhaal uit Brazilië', waarvan u hierboven, naast de cover, het einde kunt lezen, publiceerde het blad ook 'De Avonturen van Snoes en Moor' (waarschijnlijk van Piet Broos). Het blad bevatte eveneens een rubriek waarin de in die maand overleden abonneetjes geportretteerd werden, genaamd 'Onze Vriendjes In De Hemel'. Met het gebed "Goede Heer Jezus, geef hun de eeuwige rust" kon men 300 dagen aflaat telkens vergaren. Het is verbazingwekkend dat zoiets in 1960 in een voor kinderen bedoeld tijdschrift nog bestond.