Omstreeks 1930 doet de strip zijn intrede in de Nederlandse kranten. In 1931 verschijnen er (volgens de Kroniek van de Nederlandse Dagbladpers) in Nederland maar liefst 95 dagbladen, waarvan elf met ochtend- én avondeditie. Daarnaast bestaan er advertentiebladen, en regionale bladen die twee- of driemaal per week verschijnen. Iedere zichzelf respecterende krant heeft dan zijn eigen stripverhaal. Behalve importstrips plaatsen de dagbladen ook strips van Nederlandse tekenaars. Veel van die strips zien na verschijning in de krant ook in boekvorm het licht.

Een van de belangrijkste krantenstripauteurs van deze tijd is Henricus Kannegieter. Alhoewel er vrij weinig over hem bekend is, heeft hij een behoorlijk stripoeuvre op zijn naam staan. Meer dan 25 strips verschenen er van zijn hand in allerlei regionale kranten en weekbladen, zoals 'Van Rommelzak en Hobbeltje' in Amersfoortse Courant (1932/1933), 'Tom de Negerjongen' in Leidsch Dagblad (1933/1934), 'Flip en Dik Krentenmik' in Zonneschijn (1939/1940) en 'Klaas, de zoon van de molenaar', in De Standaard.

De belangrijkste Nederlandse tekenaar is in deze periode toch wel de voormalige onderwijzer Gerrit Th. Rotman, maker van onder andere de populaire 'Snuffelgraag en Knagelijntje'. Rotman haalt met strips als 'Pietje Pluis en Jantje Joppe', 'Brammetje Flapoor', 'Jantje Welgemoed', 'Prinsesje Sterremuur' en 'Mijnheer Pimpelmans' een ongekende productiviteit en ziet daarnaast zijn strips geplaatst in vele buitenlandse kranten.

Albert Funke Küpper neemt in 1927 de krantenstrip (plaatjes-serie, zoals dat toen genoemd werd) 'Snuffelgraag en Knagelijntje' over van Gerrit Rotman, die na onenigheid met het blad Voorwaarts de strip verlaten had.

Op 25 mei 1934 verschijnt 'Thijs IJs' in verschillende dagbladen. Deze jonge ijsbeer van Marten Toonder is bedoeld om 'Bruintje Beer' te vervangen toen de rechten daarvan exclusief van het Algemeen Handelsblad waren geworden. De strip bestaat uit één dagelijks plaatje, twee kolommen breed, met een tekst die als proza achter elkaar is gezet, maar waarin de zinnen toch rijmen. De plaatjes zijn aanvankelijk gesigneerd met 'Toonder', later M. T. (net als Mary Tourtel!), en nog later verdwijnt elke aanduiding van de maker, omdat hij de strip eigenlijk illegaal deed daar hij sinds 30 oktober 1933 in vaste dienst was bij de N.V. Nederlandsche Rotogravure Mij. te Leiden. Om de overgang van Bruintje Beer naar Thijs IJs voor de lezers te versoepelen, wordt hij geïntroduceerd als verre neef van Bruintje.

"Thijs IJs, een verre neef van Bruintje Beer, liep op zijn grote ijsschots heen en weer en dacht 'Het is niet waar, hij kan't niet meenen!' Hij kreeg - dat moet je weten, zoo juist bericht dat neefje Bruin voor altijd was verdwenen. 'Maar ja,' vond Thijs, 'hij schrijft het zelf, dus is het waar. Wat moeten nu die menschen? Zij hielden veel van hem, maar zullen toch wel nieuwe avonturen wenschen. Zeg - weet je wat? Ik zal, als Witte Beer, hun iets van mijn belevingen verhalen!' En vlug pakt Thijs zijn bullen bij elkaar en gaat naar Nederland, zonder ook nog maar een dag te dralen.'

De tekenaar Hein Kray was ook zeer actief vanaf de jaren dertig. Zijn strips, waarvan de eerste 'Per Vliegmachine de Wereld Rond' heette, verschenen in vele lokale kranten. Sommige ervan, zoals 'Pikkie en Goudglansje' (1936), 'Baas Blaas, de Tielse Kruidenier' (1938-40), 'Davina's Eekhoorntje' (1946) en 'Koos de Fantast' (1951) waren geschreven door zijn vrouw, To van Thiel. Hierboven 'De Lotgevallen van Pietje en Wietje'. Ook in deze strip maken wij kennis met het fenomeen "pindachinees". De Chinezen die in Nederland hun zeemansbestaan hadden moeten opgegeven, moesten vaak in hun levensonderhoud voorzien door de verkoop van pinda's.

Van 15 juli 1938 t/m 7 januari 1939 publiceerde Ernst Felder in De Standaard de strip 'Het Verhaal van Jan Joris die zoo graag in de Gouden Koets rijden wou' op tekst van Jo Kalmijn-Spierenburg. Zoals in deze krant meer voorkwam, had de strip zowel boven als onder de plaatjes tekst.

Frans Piët debuteert in 1932 met de krantenstrip 'Wo-Wang en Simmie'. Hoofdpersonen zijn een Chineesje en een negertje (de voorloper van de latere Sjimmie uit 'Sjors en Sjimmie'). Sjors was direct afkomstig uit de buitenlandse strip 'Winnie Winkle' van Martin Branner, waarbij Perry, het broertje van Winnie, een eigen zondagspagina kreeg die de titel droeg 'Perry and the Rinkydinks'. Dit werd in het Nederlands vertaald als 'Sjors van de Rebellenclub' die vanaf 1938 door Piët wordt getekend voor het gelijknamige weekblad.

In de jeugdbijlage van Het Vaderland tekent Jac. H. Molier (Koos Molier) verscheidene tekststrips. In 1935 verschijnt 'De Wonderlijke Uitvindingen van Meneer Vliegwiel'. Deze science fiction strip (waarschijnlijk de eerste van Nederlandse bodem!) werd gevolgd door de strip 'De Lotgevallen van Mijnheer Adriaan'. Koos Molier schreef en tekende tevens de kinderboeken 'Appie van Gelder' en 'Jan Perseijn'. 'Mijnheer Adriaan' verscheen ook in boekvorm bij uitgeverij De Combinatie in Rotterdam.

Een laatste krantenstrip die hier vermelding verdient, is 'In de Soete Suikerbol', van W.G. van de Hulst (1932), voor het eerst gepubliceerd in De Standaard in 1932. Deze serie bleef gedurende vele jaren een grote aantrekkingskracht op met name de jongere lezers uitoefenen.

Ook Rotman gaat in deze periode stug door met het maken van strips. Hoewel bovenstaand plaatje anders doet vermoeden, zijn Rotmans strips doorgaans druk bevolkt met zowel mensen als dieren. Het gebouw in de strook hierboven is het stadhuis van Middelburg.

De maker van onderstaande strip, 'Bimbo en Bombi' (1939), is ons onbekend: